Сёньня жонка адправіла мяне ў краму па запалкі. Ну то бок па кіпу ўсяго і каб на запалкі не забыўся, бо я іх ужо месяц набываю.
І што Вы думаеце? Запалкі разабралі. Я зайўшоў у ЧАТЫРЫ крамы і нідзе няма запалак!!!
Я штосьці прапусьціў - яны ратуюць ад сьвінячага грыпу?
Хочацца верыць, што гэта простае супадзеньне, але чамусьці думаецца, што людзі не купіўшы масак і тэрафлю, каб хоць штосьці набыць, набываюць запалкі.
Дарэчы, помніце колькі год таму ў Расіі зьнікла соль? У Ніжнім Ноўгарадзе гэта было. А мой бацька жыў там у дзяцінстве. Казаў, што і тады соль рэгулярна зьнікала. Было гэта так: адна баба завірышчыць, што солі няма - і ўсе па соль. Па меху возьмуць --- гатова справа,  солі няма. Тады ўсе пачынаюць крычэць, што жыды паелі соль і прытомнасьць страчваць. Што характэрна яшчэ ні воднага разу ў Ніжнім Ноўгарадзе не ўзнікала дэфіцыту чорнай ікры))))

Штосьці мая хрэнд-лента пачала пазбаўляцца прыкметаў агрэсіўнай панікі. Гэта засмучае. Я думаю, што атыповая дыярэя (адзін чыхнуў – дзесяць абасраліся) зуслогоўвае большае параноі, чым нат і крывавая гэбня. Таму я вырашыў напісаць пост “Ледзь што апошні пост”. І вам тое самае раю зрабіць для набліжэньня да 100%-паранадаізацыі блёгасьферы. Нашто пішацца “Ледзь што апошні пост”? Ну ўсё проста – пішаце такі пост і пасьля можаце пісаць, як бухалі, або пра сукенкі. Вы ж не хаціце, каб апошні пост у вашым ЖЖ быў пра нешта несур’ёзнае? Апошні пост мусіць быць глыбакадумным і філязоўскім, а нават і медататыўным. Таму рабіце такія пасты – ледзь што, мы будзем ведаць.

 

Ледзь што апошні пост

 

Мне заўсёды падавалася, што я маю цудоўны імунітэт. І вось цяпер, хворы і ўсімі закінуты я ляжу на канапе і ўзгадваю сонечны прамень, што прабіваўся скрозь фіранкі яшчэ тры хвіліны таму. На ім, на гэтым промні, калісьці лятаў Энштэйн. Мне падаецца, што душа можа парушыць пастулаты тэорыі адноснасьці. Ляцець на промні: для душы гэты ўсё адно, што катацца на чарапасе – душа ва ўсіх кропках сусьвету адначасова і імгненна. Гэта і ёсьць любоў.

Паўгады

Я чуў, ты будуеш дом.
Такі вялікі: тысячы і адной ночы ня хопіць
заселіць яго дзецьмі.
( далей )

Глядзіце, што знайшоў http://www.superloto.by/cn/ Беларускай версіі няма.
Дапамажыце выгнаць у топ.
Яны лупяць мільёны і ня могуць зрабіць беларускай версіі сайта!
Цяпер падумайце: нахуя ім кітайская версія? Правільна папіліць грошы.

Вось таваршчы Аршанскі кажа, што нехуй здымаць АМАП, бо ён мітынгі разганяе.
А Лукашэнку здымаць? А Сідорскага? А Навумава?
Ці рабіць выгляд, што іх не існуе?

P.S. Дарэчы, даведаўся. што ў Акудовіча выходзіць новая кніга: "Я маю праблемы з наяўнасьцю"

З кім я ня спаў

ня спаў з маці Тэрэзаю
ня спаў з сястрою Фаўстынаю
ня спаў з Ялантаю Кваснеўскаю

і калі б мусіў чытачкам
вядомага жаночага часопіса
расказаць усю праўду

дык ніколі б ня скончылася інтэрв'ю


Сёньня вы маеце выдатную магчымасьць пазнаёміцца з аўтарам гэтага верша Багданам Задрураю (Bohdan Zadura), маім, між іншым, гы-гы, перакладчыкам на польскую, вось на гэтай імрэзе.
Пад катам яшчэ два вершы і арыгіналы. Да сустрэч.



( паддадзім гарачага )

Мы – апошні вагон, які не ўмясьціўся пад арку вакзалу,
не адмытый яшчэ ад пазнакаў пажараў старых.

Калі хочаш да нас, прабівайся скрозь дождж,

Прабівайся скрозь снег, як да нас ты жадаеш за стол.

Знаю: можна танчыць на крызе ці ночыць у жэрлы вулкану,

і сьмерць будзе там, дзе заўсёды, не бліжэй і ня далей.

Будзе асобаю найцішэйшаю у таварыстве, з якой

Гаспадар усе забывае знаёміць тых, хто прыходзіць. Будзе сядзець, пасьміхацца,

варкатаць мелодыю нашу.

 

На двары

неба ўзблёсквае над вадою,

і смакам паветра, як волава.

Арыгінал, бай bogus_zolai
чакае вас вось тут.

НАГАДВАЮ, ШТО ГЭТАГА ЦУДОЎНАГА ЎКРАІНСКАГА ПАЭТА, А ТАКСАМА ІНШЫХ НЯ МЕНЬШ ДОБРЫХ ПАЭТАЎ МОЖНА БУДЗЕ ПАБАЧЫЦЬ ВОСЬ ТУТ.

Ну, дыскусія толькі, я так разумею, пачынае ўваходзіць у, маё любімае, мардабойнае рэчышча. Але ў мяне ўжо насьпела два пытаньні. А правільна той казаў, морды біць збіраесься, а жыта сей. Таму я іх задам:

1. Чаму ЛДС выбрала ў якасьці ахвяраў вядомую тройку? Чаму яна не разабрала творчасьць "нават Хадановіча", які "не разумее сакральнай сутнасьці". 

1. Чаму адмоўчваюцца (прынамсі публічна) тыя, хто дыскутаваў з ЛДС пятнаццаць год таму. Вось ітэн назваў Марыйку вучаніцай Акудовіча, я таксама лічу сябе яго вучням (ну тупым праўда), хацелася б ведаць меркаваньне настаўніка. Астатніх таксама хацелася б пачуць. Ці зьмяніліся іх пазыцыі, ці ёсьць ім што дадаць да сваіх старадаўніх словаў?

Вось тут  maryjka_ спрабуе патлумачыць чаму ў метанаратыве з сакавіка 1994 году НЕ БЫЛО НІВОДНАГА РАЗРЫВУ а цяпер па тры на дзень. Але пакуль ёй не адказалі на адказ, я вам распавяду адну гісторую, якая дзеялася, калі я працаваў у адной дзяржаўнай газеце.

Калі я там працаваў, дык жыў у інтэрнаце. У пакоі са мной жыў выкладчык каледжу (скончыў істфак БДУ, цяпер у Англіі, сука) і ім трэ было запаўняць такія сшыткі: "ДЗЁНЬНІК САМАРАЗЬВІЦЬЦЯ". Нехуёва? Ня ведаю - паўсюль так або толькі ў тым каледжы дэвайс унядрылі. Ну а што туды запішаш, што "Сталкера" прайшоў тры разы? Дык ён туды нават рабіў такія запісы "Дыскуссіі з А. Адамовічам - 3 гадзіны".